Meditaties: Levenslessen op je 28e

In mijn meditaties reflecteer ik op momenten uit mijn dansreis, mijn vrijwilligerswerk in de dementiezorg, mijn werk als psycholoog en meer.

—

Ik heb geleerd dat het leven zowel voller als leger kan zijn dan het van buiten lijkt. Dat je succesvol kunt zijn en je aan het einde van de dag toch eenzaam kunt voelen.

Ik heb geleerd dat verdriet geen tijdlijn volgt. Het verlies van een persoon of het verlies van een mogelijke toekomst samen. Een vriend, een familielid, een huisdier of een geliefde. Het bestaat allemaal naast elkaar, zonder dat het netjes wordt afgerond.

Ik heb geleerd dat genezing altijd langer duurt dan het toebrengen van pijn. Een val kan binnen enkele seconden gebeuren, maar de pijn kan weken aanhouden, het sluiten van de wond maanden en het vervagen van het litteken jaren. En alleen voor fysieke wonden bestaan er middelen om het proces te versnellen.

Ik heb geleerd dat kleine dingen enorm veel betekenen. Dat het oppikken van een opmerking die in de lucht leek te verdwijnen, iemand het gevoel kan geven gezien te worden. Dat een klein briefje met een snoepje op iemands bureau hen zich net zo zoet kan laten voelen als dat snoepje. Dat gebaren niet groot hoeven te zijn of veel tijd hoeven te kosten, alleen je aandacht.

Ik heb geleerd dat liefde koppig is. Dat je met je hele verstand kunt weten dat iets doodlopend is, en dat je hart er ’s avonds laat toch een kaarsje voor aansteekt. Dat iemand zichzelf na liefdesverdriet opnieuw kan opbouwen tot iets stevigers dan voorheen, en toch kan missen wie ze waren toen ze zich het meest open stelden. Dat het verlangen naar een thuis bij iemand een van de meest menselijke dingen is die er bestaat. Geen zwakte, geen behoeftigheid, gewoon de oudste wens die er is.

Ik heb geleerd dat het lichaam alles onthoudt. Dat wat ik tot me neem, met mijn lichaam en mijn geest, zich door mij heen beweegt en invloed heeft op mijn binnenwereld en dus op hoe ik me voel. Dat het vermijden van gif niet alleen gaat over wat je via je mond binnenkrijgt, maar ook over wat je ziet en hoort.

Ik heb geleerd dat God overal is. Dat sommigen God vinden in een moskee of een kerk, en anderen in een mandir met een handvol toegewijden en een podium dat nét te klein is om op te dansen. Dat je aanwezig moet zijn om God te zien. En dat ik via kunst, muziek en dans ervaar hoe het is om in die aanwezigheid te zijn.

Ik heb geleerd dat jezelf worden een voortdurend en niet lineair proces is. Dat 28 zowel laat als vroeg kan voelen tegelijk. Dat het volgen van een pad dat door oude sterren is geschreven misschien beter is dan het pad dat je zelf hebt bedacht. En dat sommige mensen meer dragen dan ze laten zien en dat ze dat met elegantie kunnen doen, zelfs wanneer het hen iets kost.